Primavera de 1945, Dinamarca celebra a liberación, mentres para Marie comeza o momento máis perigoso da súa vida. Serventa a piques de casar co seu patrón viúvo, oculta que amou un soldado alemán durante a ocupación. Se ese pasado sae á luz, pode perdelo todo e sufrir a humillación das mulleres acusadas de colaborar co inimigo. O cinema de May el-Toukhy non precisa levantar a voz: a súa dureza nace da precisión coa que a violencia se filtra en conversacións amables e xestos aparentemente civilizados. Unha impresionante Mathilde Arcel, Copa Volpi á mellor actriz, refusa calquera comodidade moral: Marie teme, mente e toma decisións difíciles de xustificar. A directora permanece ao seu lado sen absolvela nin condenala, e converte o seu corpo no lugar onde unha sociedade descarga a culpa que non está disposta a recoñecer como propia.